Menu

Ιστορίες από τις κερκίδες

από αυτούς που ζούνε στις

Κερκίδες

Κλάουντιο Γκαλιμπέρτι, «Il Bocia»

Ο Κλάουντιο Γκαλιμπέρτι, γνωστός ως «Il Bocia», είναι μια από τις πλέον εμβληματικές μορφές στον κόσμο των ultras και ο φυσικός και απόλυτος ηγέτης στην Curva Nord της Αταλάντα. Η πορεία του αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της οπαδικής κουλτούρας στην Ιταλία και το πραγματικό κυνήγι που αντιμετώπισαν οι οργανωμένοι οπαδοί τις τελευταίες δεκαετίες.

Πρώτα βήματα και άνοδος στην ηγεσία της Curva Nord

Η Curva Nord της Αταλάντα ιδρύθηκε το 1971, με την πάροδο των χρόνων να γίνεται το επίκεντρο της οπαδικής δραστηριότητας. Ο Γκαλιμπέρτι, γεννημένος το 1975 από οικογένεια φανατικών υποστηρικτών της Αταλάντα, εντάχθηκε στους ultras σε νεαρή ηλικία, αποκτώντας το παρατσούκλι «Il Bocia» λόγω της νεαρής του ηλικίας. Η κερκίδα της Αταλάντα εκείνες τις εποχές ακολουθούσε τα ίδια βήματα με την ιταλική κοινωνία: διαφωνίες, εντάσεις, ισχυρή πολιτικοποίηση και διαιρέσεις. Ήταν ο Γκαλιμπέρτι αυτός που, με την αποφασιστικότητα, την ντομπροσύνη και την αφοσίωσή του στον οπαδισμό, θα ανέβαζε μια για πάντα επίπεδο τους οργανωμένους του Μπέργκαμο.

Ηγεσία και φιλοσοφία των ultras

Ως capo της Nord, ο Γκαλιμπέρτι ήταν από τους πρώτους μιας γενιάς που έβαλαν τα θεμέλια του οπαδισμού όπως τον ξέρουμε στην Ιταλία, εφαρμόζοντας μια συγκεκριμένη οπαδική νοοτροπία, που βασιζόταν σε κώδικες τιμής, σεβασμό, ξεκάθαρα λόγια και, κυρίως, άδολη και άνευ όρων αγάπη για την ομάδα. Μάζεψε τα δεκάδες επιμέρους ultra groups της Αταλάντα, τα οποία είχαν ως πρώτο μέλημα τις πολιτικές τους διαφορές, και εφάρμοσε ένα ήπιο, πλην όμως τηρούμενο, "No Politica", λέγοντας πως είναι επιτρεπτό κάθε ultra group να έχει οποιαδήποτε πολιτική στάση θέλει, αρκεί αυτή να μην οδηγεί σε βίαια επεισόδια μέσα στην Curva, στην οποία μαζευόμαστε μόνο για να στηρίξουμε την Αταλάντα.

Ο Κλαούντιο,ξεκίνησε την οπαδική του διαδρομή ιδρύοντας μια ομάδα που, ωστόσο, είχε σύντομη διάρκεια ζωής: τη Nuova Guardia. Παρόλο που αυτή η προσπάθεια δεν μακροημέρευσε, αποτέλεσε τον προάγγελο μιας ευρύτερης αλλαγής που επρόκειτο να διαμορφώσει την οπαδική σκηνή της Αταλάντα. Το 1998, ο Bocia ανέλαβε την ηγεσία και έθεσε νέα θεμέλια στον οργανωμένο οπαδισμό του συλλόγου, επιβάλλοντας οριστικά τον διαχωρισμό της πολιτικής από τους Ultras της Αταλάντα. Σε αυτήν τη νέα εποχή, έκαναν την εμφάνισή τους οι Atalanta Supporters, ένα γκρουπ που εξέφραζε απόλυτα το δόγμα του «No Politica» και συγκέντρωσε κάτω από την ομπρέλα του οπαδούς διαφόρων προηγούμενων σχημάτων.

Η ιστορική ομάδα Brigate Nerazzurre διαλύθηκε, με μέρος των μελών της να ιδρύει τη Forever Atalanta, η οποία μετακινήθηκε στην Curva Sud. Αντίστοιχα, το Wild Kaos, ένα άλλο σημαντικό οπαδικό σχήμα, διαλύθηκε λίγο αργότερα. Οι Atalanta Supporters κατόρθωσαν να ενώσουν όλους αυτούς τους διαφορετικούς πυρήνες, συμπεριλαμβάνοντας στις τάξεις τους τόσο μέλη των διαλυμένων Ταξιαρχιών όσο και του Wild Kaos, δημιουργώντας μια ισχυρή και ενιαία δύναμη στις κερκίδες.

Διώξεις και εξορία.

Η ηγετική του θέση δεν πέρασε απαρατήρητη από τις αρχές. Από το 1990, ο Γκαλιμπέρτι βρέθηκε αντιμέτωπος με πολυάριθμες νομικές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων απαγορεύσεων εισόδου στα γήπεδα (Daspo) και κατηγοριών για συμμετοχή σε επεισόδια βίας. Το 2014, κατά τη διάρκεια δίκης, κατηγορήθηκε για επίθεση σε δημοσιογράφο που κάλυπτε τις δραστηριότητες των ultras.

Λόγω των συνεχών περιορισμών και των νομικών πιέσεων, ο Γκαλιμπέρτι αναγκάστηκε να απομακρυνθεί από το Μπέργκαμο. Εγκαταστάθηκε στη Σενιγκάλια, όπου βρήκε μια νέα κατεύθυνση στη ζωή του, εργαζόμενος ως ψαράς. Σε συνεντεύξεις του, ανέφερε ότι η νέα του ζωή στη θάλασσα του επέτρεψε να βρει γαλήνη, αν και η αγάπη του για την Αταλάντα παρέμεινε αμείωτη.

Το 2021, οι "Supporters", το κύριο γκρουπ της Curva Nord, αποφάσισαν να διαλυθούν, κλείνοντας έναν κύκλο 23 ετών. Ο Γκαλιμπέρτι, μιλώντας από την εξορία του, υποστήριξε ότι η απόφαση ήταν σωστή, καθώς το πάθος και η δέσμευση είχαν μειωθεί. Τόνισε, ωστόσο, ότι η Curva Nord θα συνεχίσει να υπάρχει, καθώς η αγάπη για την Αταλάντα είναι βαθιά ριζωμένη στους οπαδούς.

Η συγκινητική επιστολή και το μήνυμα της Curva Nord

Την προηγούμενη εβδομάδα, ο Κλαούντιο, με αφορμή τον ιστορικής σημασίας αγώνα Αταλάντα - Ίντερ, έγραψε μια επιστολή αναφερόμενος στην απανθρωπιά των τιμωριών που έχει δεχθεί, στα 30 χρόνια διώξεων και εξορίας από αυτό που είναι η ζωή του: το γήπεδο. Αναφέρθηκε στο πόσο σκληρό είναι για έναν άνθρωπο που έχει δεθεί τόσο πολύ με την Αταλάντα να μην μπορεί να βρίσκεται στο πιο ιστορικό παιχνίδι των τελευταίων 30 χρόνων για την ομάδα του Μπέργκαμο, σε έναν αγώνα που θα μπορούσε να κρίνει το πρώτο σκουντέτο στην ιστορία της Αταλάντα. Ένα σκουντέτο που περιμένουν γενιές και γενιές αυτής της πόλης, ένα σκουντέτο για το οποίο η μητέρα του Κλαούντιο, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, έγειρε και του ψιθύρισε:

Την Κυριακή, ο Κλαούντιο, μπροστά στην τηλεόραση, εκτός από την προσπάθεια των Μπεργκαμέζι κόντρα στην Ίντερ, είδε και τους συνοπαδούς του να ανεβάζουν πανό που έγραφε:

Και μαζί του το είδε και η μητέρα του, που δεν πρόλαβε.
Και μαζί του το είδε και η θεία του, που ούτε αυτή πρόλαβε.

Αυτό είναι το ποδόσφαιρο: το πιο μαγικό πράγμα στον κόσμο.
Αυτοί είναι οι ultras: οι τελευταίοι ρομαντικοί του κόσμου.
Αυτή ήταν η ιστορία ενός από τους πιο ρομαντικούς των ultras…

Bocia, sempre con noi.

All rights reserved — 2025 © Ultrastories

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Save